VroegeVogelsWandeling
stengelloze sleutelbloem


stengelloze sleutelbloem

April 2024
foto: Hans Cornet

Vogelzang!

Bijna dertig mensen stonden al vroeg klaar voor de voorjaarswandeling. De groep van Kees koos voor een echte duinwandeling, Huib ging met circa de helft eerst een rondje Huis te Vogelenzang doen, mede vanwege de bloeiende stinzenplanten. De wilde hyacint deels in bloei en deels in knop, en de stengelloze sleutelbloem op de zichtas.

Ommuurde moestuin. foto: Hans Cornet
Kees had een jonge deelnemer met scherpe ogen in de groep. Als na honderd meter zag hij op landgoed Vogelenzang een vos wegsprinten door het bos. Kees volgde het pad langs het raster naar het zuiden. Duidelijk is het verschil te zien tussen het landgoed achter het hek, waar uitbundig look-zonder-look, speenkruid en hondsdraf stonden te bloeien, en de spaarzame ondergroei in de AWD.

Bloemen hebben we gelukkig wel gezien: heerlijk geurende, witte bloemtrossen van de gewone vogelkers. Op sommige plaatsen was deze heester wel vijf meter hoog.

Het verste punt was bij De Kom, een plaats waar je vanuit de AWD een mooi uitzicht hebt over de bollenvelden langs de Tweede Doodweg. De veldleeuwerik, die ik eerder die ochtend hier nog had gehoord, hield zijn snavel toen de groep arriveerde. Dat werd ruimschoots goedgemaakt door de twee of misschien wel drie nachtegalen die aan de duinrand zongen. In de het bollenland zagen we een haas, een vaste bewoner van de bollenvelden, net als de veldleeuwerik. Vanaf De Kom liepen we het duin in om via een andere route naar de ingang terug te keren.

Op de terugweg. foto: André Dijkstra
Er was een groot contrast tussen de geluiden van de bosvogels op de heenweg (Boomklever, Grote bonte specht, Tjiftjaf, Grote lijster) en het open duin. Daar hoorden we het weemoedige lied van de boomleeuwerik, die het overigens aan de stok kreeg met een luidruchtige boompieper.

Verheugende vondst: een groep ‘graafjes’. Deze kleine, ondiepe kuiltjes worden gegraven door konijnen en zo’n groep duidt op een vitale kolonie, Helaas kregen we de konijnen zelf niet te zien. We stelden ons tevreden met het schouwspel van twee rode eekhoorns die elkaar achterna zaten op de stam van een dikke zeeden. De vogelgeluiden, de ontluikende groene blaadjes aan de bomen, de eerste damherten waarvan het gewei was afgevallen, alles deed mee aan de vrolijke voorjaarsstemming. En zo kwamen we verzadigd van indrukken na 4,5 km wandelen weer terug bij ingang Panneland, precies om 9 uur.